افزایش دمای کره زمین و ذوب شدن یخ های قطبی و نتیجتاً افزایش سطح آب دریاها، باعث گردیده تعدادی از کشورها از جمله مالدیو، کیریباتی (کیریباس)، تووالو، نائورو‌ و جزایر مارشال در معرض خطر غرق شدگی و ناپدید شدن قلمرو زمینی قرار گیرند. در صورت وقوع چنین پدیده ای، این پرسش مطرح می شود که آیا کشور غرق شده، از لحاظ حقوقی دچار انحلال و فروپاشی می شود یا این که همچنان به عنوان یک کشور به حیات خود ادامه خواهد داد؟ در پاسخ باید به این نکته توجه نمود که سرزمین به عنوان یکی از عناصر تشکیل دهنده کشور، اعم از قلمرو زمینی، هوایی و دریایی می باشد و با محو شدن قلمرو زمینی، عنصر ارضی به طور کامل از بین نمی رود و قلمرو هوایی و دریایی همچنان وجود خواهد داشت. بنابراین، کشور از لحاظ جغرافیایی به طور کامل محو نمی شود و از لحاظ حقوقی نیز موجودیت خود را حفظ خواهد کرد. با ادامه حیات طبیعی و حقوقی چنین کشوری، پرسش دیگری مطرح می شود؛ مسأله سکونت اتباع این کشور چگونه رفع خواهد شد؟ دو راهکار برای حل این مشکل پیشنهاد شده است؛ نخست، احداث جزایر مصنوعی در قلمرو دریایی کشور و دوم، اجاره سرزمین از کشورهای دیگر جهت اسکان اتباع و از این طریق، حفظ عنصر انسانی (جمعیت) کشور.