چنانچه در بررسی مصوبه مجلس از نظر انطباق با قانون اساسی و یا موازین اسلامی در شورای نگهبان، آرای موافق و مخالف مساوی باشد، از آنجایی که اصل بر عدم مغایرت مصوبات مجلس با موازین شرع و قانون اساسی می باشد و در حقیقت، آنچه که باید اعضای شورای نگهبان احراز نمایند، مغایرت مصوبه با موازین شرع یا قانون اساسی است، تساوی آراء به منزله این است که مغایرت، احراز نشده است. در نتیجه با تمسک به اصل (عدم مغایرت)، مصوبه، تأیید شده تلقی می گردد. به همین دلیل و بر مبنای اصل عدم مغایرت است که قسمت اخیر اصل نود و چهارم قانون اساسی، عدم اظهارنظر شورای نگهبان درباره مصوبه مجلس در مهلت مقرر قانونی را در حکم تأیید آن قلمداد و مصوبه را قابل اجرا محسوب نموده است.